Moarnsfeesten

Kleaster sound 5, 2021

Play Episode Pause Episode

Dempe / Unmute Episode 10 sekonden weromspoelen 1x Snel foarút 30 sekonden

00:00 / 00:26:46

RSS Feed

Diele

Link

Ynbêde

Beste freonen, in pear wurden ta refleksje, dy't útrinne yn in fraach, lykas wy wend binne by Nijkleaster. Wy besykje de wurden te begripen, se sels te belibjen. Dizze wike rjochtsje wy ús op 'e wurden fan Psalm 42.

Krekt as in ree ferlangt nei rinnend wetter, ferlangt nei wetter, sa kinne wy ferlangje nei it goede libben: leafde, ferbining, fertrouwen, frede en justysje. Krekt as in ree ferlangt nei rinnend wetter, ferlangt nei wetter, sa kinne wy ferlangje nei God. En hoefolle der ek sein wurde kin dat leafde, ferbining, fertrouwen, frede en justysje ûnmooglik binne, in yllúzje. En hoefolle der ek sein wurde kin dat God ûnmooglik is, in yllúzje. Dochs sil ik net loslitte, om't ik te toarstich bin, myn ferlangen is te grut. En sels as it in yllúzje wie, noch altyd...

Dêr is wat paradoksaals oan; de logika fan leauwen is net ienfâldich. As it giet om toarst, brûk ik graach de wurden dy't wy earder brûkten mei Nijkleaster:

Allinnich it wetter dat wy drinke sil ús ferfarskje.
Allinnich it brea dat wy ite sil ús honger stille.

As in fraach foar refleksje hjoed: Wannear wie de lêste kear dat jo echt toarst hiene, letterlik? En as it giet om jo eigen geastlike toarst, hoe soene jo it útdrukke? Hat it mear te krijen mei jo ynderlike sels of mei wat der yn 'e wrâld bart?